Czas na rozmyślenia niepoprawnej marzycielki...
w tym momencie dostałam kopa w dupę od paru osób. To znaczy że czas dorosnąć? Mam przestać marzyć i zamykać się w mojej wyobraźni? W sumie racja.. kiedyś wyląduje w psychiatryku.
Szczerze nie chcę dorastać.. ja jestem od zawsze i pewnie na zawsze duże dziecko...
Ale w sumie warto mieć marzenia.. a kiedy się spełnią?
Popatrzę w oczy osobą,które we mnie nie wierzyły z tą cudowną wyższością i powiem to szczeniackie:
-a nie mówiłam?
Problem w tym,że moje marzenia się nie spełnią. Uświadamia mnie o tym coraz więcej osób w tym moi rodzice,koleżanki,koledzy.
No cóż.
Czas wszystko sobie przemyśleć.
Zawieszam bloga.
PS. zapraszam do czytania 6 rozdziału.
